suçveceza

 eve döndüm.üç günlük bir geziye çıkmıştım.biraz karadeniz havası.antik kentler ,müzeler,yöresel yemekler.hepsi çok güzeldi.lakin gözümü kapattıkça,biraz uzaklara dalıp gittiğimde sinop cezaevinin bahçesinde buluyorum kendimi.sinop kalesine yapılmış yıllar yıllar önce.özellikle kadınların kaldığı koğuşun sergilenişi beni çok etkiledi.içim cız etti.eve dönünce uzun yıllar önce izlediğim ''uçurtmayı vurmasınlar'' filmini izledim.ilk izlediğimde onbeşimde bile değildim.hayata bu kadar anlam yüklemiyordum.bu yaşta tekrar izlemek iliklerime kadar işledi.bazı konularda insan ne düşüneceğini şaşırıyor.oranın soğuk duvarlarında çok sevdiğim ''sebahattin ali'' ye rastlamak,aldırma gönül aldırmayı içimden söylemek...yani bir süre daha böyle içim cız ede ede dolanırım.sonra her şey normale döner.

buraya gelip hep yazmak istiyorum.öyle çok şey geçiyor ki aklımdan.sonra hepsini unutuyorum.bir cep defteri ve bir kalem taşıyacağım artık.başucumda,çantamda.unutmamak için.

şarkı....