“Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe”

 biri gelip sorsa hani böyle laf arasında öylece oturmuş kahvemizi içerken mesela ,en çok sevdiğin ikinci sıradaki yazarın adı nedir ? dese hiç düşünmeden georgi gospodinov derdim.

şu aralar bahçıvan ve ölümü okuyorum.bazan içimde bir sızı beliriyor.okumaya devam ediyorum .

bir eleştirmen değilim.kitapları satır satır yorumlayamam.lakin severim.okuduklarımı sevmişsem gelip yazarım.hüznün fiziğiyle çıktığım bu yolculuktan çok memnunum. 

kelime ustalarını seviyorum.iyi ki varlar.hep varolsunlar. 

günler

 eve bir türlü dönemedim.kısa bir özlem giderdim.çiçeklerimi suladım,çamaşırlarımı yıkadım,biraz alışveriş yaptım.şimdi evden kısa mesafede olsa, uzaktayım.günler damlaya damlaya geçiyor sanki.bu cümlenin ne anlattığını tam olarak açıklayamam.sanki uykum var,elimde kahvem,pencerenin kenarına ilişip sessizliği seyrediyorum.yada öyle bir şey.

yazmaya çok hevesli olduğum zamanları özlüyorum.