şu an passinger ''thunder'' şarkısını dinliyorum.buraya kış ayında şu koca çınar'ın gözümün önünde küçücük bir rüzgara dayanamayıp tüm yapraklarını gün gün dökmesinden bahsetmeye gelmiştim.ama şarkı öyle coşkulu ki dans etmek istiyorum.şimdi çınarın hüznüne ihanet edeceğim .belki bir sonraki yazıda çınarın nasıl yaşlandığından bahsederim.üstünde kalan son yapraklarında döküleceğini bilerek şarkıyı yeniden tekrar yeniden dinlemeye devam ediyorum.şarkılarda bitiyor.yapraklarda dökülüyor.
benim nefesim kesiliyor.durduğum yerde tekrar tekrar yenilenen bu döngü neşe ve büyük bir keder gibi duruyor karşımda.
okuduğum metinler,bazı blog yazarlarının müthiş anlatımları (bknz ''radyo z) ,okunacak kitaplar listeme eklenen kitaplar içimde dolaşan bu bitmeyen döngü...
ben bunları sana yazıyorum ve bazan bir şiir gibi okuyorsun.parmak uçlarını nefesiyle ısıtmanın yalnızlığı içime yerleşmişken bil ben bunları sana yazıyorum.
hayat güzel yaşamak güzel şarkılar ağaçlar güzel :)
YanıtlaSilşarkı sözü gbi yorum için teşekkürler...
YanıtlaSil