eve bir türlü dönemedim.kısa bir özlem giderdim.çiçeklerimi suladım,çamaşırlarımı yıkadım,biraz alışveriş yaptım.şimdi evden kısa mesafede olsa, uzaktayım.günler damlaya damlaya geçiyor sanki.bu cümlenin ne anlattığını tam olarak açıklayamam.sanki uykum var,elimde kahvem,pencerenin kenarına ilişip sessizliği seyrediyorum.yada öyle bir şey.
yazmaya çok hevesli olduğum zamanları özlüyorum.
