hiç tarzım olmayan şsrkılar dinleyip,bana hiç uymayan cümleler kuruyorum.sanki uzun bir yolun sonuna gelmişim,geriye dönemiyorum.yolu bitiremiyorum,arkama dönüp bakamıyorum.arkama bakarsam dağılırım biliyorum.yolun sonunda ne saklı bilmiyorum.
hayatım durgun bir deniz gibi arada bir çakıl taşı atıp sektiriyorum.hafifçe dalgalanıyor ,kendimle yarışıyorum.burun farkıyla önüme geçiyorum yada burun farkıyla geride kalıyorum.
elimin mahirliğine güvensemde bazen başedemiyorum yokluğunla.hayat denen bu yolun çıkmaz sokaklarında bir o yana bir bu yana dolaşıyorken bazan çok mutluyken bazan hüzün denizinde boğuluyorum.hayat denen bu yolda.
yıllarca kendi kendime fısıldadığım ,bir dua gibi kalbimde sakladığım ''ben bunları sana yazıyorum''
cümlesi devamlı kalbimde çınlayıp dururken ''ben bunları sana yazmıyorum ''
ben bunları yazıyorum.yazıp bırakıyorum.boşluğa,
hiç tarzım olmayan şarkılar dinliyorum
Selam rica ederim .ne kusuru.”kedilerinde bi tarzı varmış”
YanıtlaSilselam.kedilerin tarzı nasıldır acaba:)
Silçok özlerler mi? mesela,çok özleyince ne yaparlar.mektup yazarlar mı?
“Kedi özledi seni”diye bi şarkı vardı di mi.mektup ne güzel bir sözcük
Silyeni yıla mektuplar yazalım:).
Silözlem aslında güzel kelime:)